Anioły SWS - Kancelaria mecenasem sztuki
W Kancelarii można podziwiać dzieło artysty malarza Piotra Drozdowicza. Pracownicy kancelarii jak i odwiedzający nas klienci obcując ze sztuką mogą choć na chwilę oderwać się od szarej rzeczywistości i codziennej pracy.
Freski w Kancelarii Prawnej Skoczyński Wachowiak Strykowski w Poznaniu zostały wykonane w technice mineralnej Keim A, która została wynaleziona w 1878 roku w Bawarii. Jest to niezwykle trwała technika odporna na czynniki atmosferyczne.
Charakter i stylistyka wystroju wnętrza Kancelarii cechująca się dużymi powierzchniami ściennymi przesądziły o głównych podziałach fresku na trzy autonomiczne kompozycje, które stanowią tryptyk. Tryptyk jako całość kompozycyjna ogarnia swym oddziaływaniem również pozostałą przestrzeń hollu wciągając go w świat koloru i nadając mu życie.
Warto zatrzymać się na chwilę, aby móc odczytywać fragment po fragmencie z tej wielko-powierzchniowej „księgi”, zagłębić się wzrokiem w formy, pozwolić przepływać przez nasze ciało emanującej energii koloru i słuchać opowieści.
Stylistyka fresków na pierwszy rzut oka jest abstrakcyjna. Uproszczone rysunek i formy malarskie nasuwają odległe skojarzenia z postaciami, mogą być sugestiami skał i głazów. Dopiero umieszczone przez artystę w odpowiednim miejscu fresku dłonie przemieniają ten tryptyk w formę antropomorficzną, nadając treść każdej z trzech historii za pomocą prostych gestów dłoni.
Kompozycja I
Scena pierwsza o stonowanej, nieco szaro pastelowej tonacji, przedstawia dłoń, która spoczywa na płaskich głazach, czy płytach kamiennych. Gest położenia dłoni jest swego rodzaju przypieczętowaniem a równocześnie znakiem przysięgi, potwierdzenia i oparcia. Stabilna, ciężka skała symbolizuje podporę, oparcie i wzmocnienie. Jak skała, która może być naszą podporą kiedy wędrując po górskich szlakach tracimy równowagę lub siłę. Stanowi także odniesienie do zasad, prawa, reguł i norm postępowania, które mogą wydawać się surowe jednak daje poczucie stabilizacji i pewności, że jest mocno osadzone i twarde jak skała.
Kompozycja II
Druga scena jest bardziej jasna, promienna i pogodna. Różne odcienie żółci, oranży, i delikatnie złamane czerwienie rozświetlają całą kompozycję, sprawiając, że emanuje pozytywną energią, a linie i formy uzupełniają zaproponowaną wizję. Dłonie widoczne w tej scenie fresku wyraźnie skierowane są w dwóch przeciwległych kierunkach. Lewa dłoń wskazuje na leżącego. Przecięta jakby mieczem z góry na dół długą linią, rozdziela całą scenę. Prawa przejawia niejako ruch taneczny, jest swobodna. Palec tej dłoni przekazuje ruch innym formom, które przypominają kołyszącą się wagę, nadając im rytm. Całość kompozycji zwieńczona jest głazem-głową bez znamion twarzy, która wraz z dłońmi tworzy klasyczny trójkąt kompozycyjny. Sylweta środkowa dominuje jasnością - tronuje elementy znajdujące się u podnóża. Jej wewnętrzna moc niektóre formy powala, a inne skłania do biernej lojalności. Dwie strony, dwa przeciwległe kierunki, zdecydowana opozycja form. Jak rozsądzić którzy lepsi - ci z prawej, czy z lewej? To Sprawiedliwość zasiada po środku, silna, monumentalna a zarazem pełna koloru, czysta, promieniująca bez wewnętrznych wątpliwości. Można się w nią wpatrywać z respektem, patrząc prosto w oczy, chylić przed nią czoło albo odwracać wzrok.
Kompozycja III
Trzecia kompozycja wypełnia przestrzeń w głębi hollu Kancelarii. Wydzielona jest z całości wnętrza czarną arkadą, i obejmuje dwie ściany narożnikowe. W ostatniej części tryptyku kolorystyka jest najbardziej zróżnicowana, począwszy od jasnych odcieni żółci, ugrów, delikatnego oranżu po lewej stronie do stopniowo przyciemniających się głębokich czerwieni, brązów i fioletu po prawej stronie. Centralna część fresku jest swojego rodzaju sceną, na której rozgrywa się spotkanie. Dłoń przynależąca do formy stojącej przygarnia w ojcowskim geście i podtrzymuje głowę formy klęczącej. Ta zaś wtula się w jej płaszcz w geście zaufania. Scenę obserwują inne formy. Jedni aprobują i współodczuwają to wydarzenie, inni zastygli ze zdziwienia, pozostali wykazują zażenowanie i konsternację, które to odczucia są pogłębione przez zastosowane ciemne czerwienie. Uwagę zwraca także rozdarta głowa jednej z form, która symbolizuje wewnętrzne rozdarcie, walkę i dylematy, które targają nią wobec trudnych wyborów i problemów. Dłoń wyraża Miłosierdzie, Miłosierdzie, które nie stanowi opozycji wobec Sprawiedliwości, ale jest z nią kompatybilna stanowiąc nierozłączną całość. Scena symboliką nawiązuje do biblijnego powrotu marnotrawnego syna a także do ojca namalowanego przez Rembrandta. Zwieńczeniem jest kompozycja zamknięta przypominających skrzydła anioła układem abstrakcyjnych form oddzielając równocześnie i tworząc granicę między malowidłem, a pozostałymi ścianami.
Zwieńczeniem i dopełnieniem tryptyku jest widoczna tylko od strony wejścia do kancelarii. Scena o niewielkiej powierzchni przedstawiająca formę samotnie stojącą na uboczu. Tajemnicza postać wyłaniając się zza głazu jest w swoim wyrazie dyskretna i nienachlana, a mimo to daje odczuć swą obecność zaznaczając swój byt. Ukrywa się za głazem przed dłonią, a może właśnie wychodzi z ukrycia nadając całej kompozycji wnętrza holu równowagę.
Autor dzieła - Piotr Drozdowicz jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Uzyskał dyplom z wyróżnieniem w zakresie malarstwa ściennego i jest Stypendystą Ministra Kultury i Sztuki w Warszawie oraz Rządu Francuskiego. Zajmuje się malarstwem olejnym, akwarelą oraz malarstwem ściennym specjalizując się w technikach al fresco, al secco, sgraffito, a także technice Keim A. W swojej twórczości odwołuje się do dawnych technik malarskich i jest kontynuatorem tradycji malarskich Mistrzów opartych na kontakcie z naturą. Jego twórczość jest pomostem nad przepaścią buntowniczej sztuki awangardowej, nad destrukcją i nihilizmem konceptualistów. Pracuje pomimo panujących ideologii negujących przyszłość malarstwa i pomimo silnych nacisków mody na tzw. nowoczesność. Ze spokojem poszukuje piękna i harmonii w sztuce. Twórczość Drozdowicza jest dowodem na to, iż malarstwo wciąż ma rację bytu, co więcej jest bardzo współczesne i daje perspektywę na wspaniały jego rozwój.