Czy  pracodawcy zatrudniający cudzoziemców mogą stosować środki pomocowe przewidziane w tarczy antykryzysowej?

Czy pracodawcy zatrudniający cudzoziemców mogą stosować środki pomocowe przewidziane w tarczy antykryzysowej?

Zgodnie z przepisami ustawy o cudzoziemcach (Dz.U. 2013 poz. 1650) oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 2004 nr 99 poz. 1001) wykonywanie pracy przez obcokrajowca na terenie RP odbywa się na warunkach przewidzianych w obowiązkowych zezwoleniach lub oświadczeniach określających m.in. najniższe miesięczne wynagrodzenie na danym stanowisku, wymiar czasu pracy bądź liczbę godzin pracy w tygodniu czy miesiącu.  Na tej podstawie, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawach, powierzenie pracy na warunkach innych niż te wynikające z powyższych dokumentów jest więc niedopuszczalne. Wiele wątpliwości budzi więc, czy stosowanie przez pracodawców rozwiązań pomocowych tarczy antykryzysowej ingerujących w treść zezwoleń (bez ich uprzedniej zmiany) może narazić pracodawców na dodatkową odpowiedzialność, o której mowa w przepisach wyżej wskazanych ustaw. W korzystny dla pracodawców sposób rozstrzyga je najnowsza interpretacja Ministerstwa Rodzinny, Pracy i Polityki Społecznej (sygn. DRP-VIII.0211.101.2020.MP) zgodnie, z którą środki pomocowe przewidziane w specustawie nie wyłączają przypadków, w których pracownikiem jest obcokrajowiec. Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa: „zmiana warunków pracy cudzoziemców na takich samych zasadach, jakie dotyczą obywateli polskich, jest zgodna z prawem i interesem społecznym, a zatem stosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, związanych z wykonywaniem pracy na warunkach niezgodnych z zezwoleniem lub oświadczeniem (uchylenie zezwolenia na pracę oraz kara grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł), byłaby niezgodna z intencją ustawodawcy”. Tym samym, zmiana warunków pracy na zasadach określonych w tarczy antykryzysowej nie może być uznana za czyn społecznie szkodliwy, którego sprawcy można by przypisywać winę. W związku z tym, pracodawca dokonujący takich zmian, w ramach specustawy nie naraża się na odpowiedzialność za...
Tarcza 3.0. zmieniła regulacje dotyczące zatrudniania pracowników będących cudzoziemcami

Tarcza 3.0. zmieniła regulacje dotyczące zatrudniania pracowników będących cudzoziemcami

Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 poz. 875), która weszła w życie dnia 16 maja 2020 r. i zaktualizowała tarczę antykryzysową do wersji 3.0, wprowadziła również liczne zmiany w przepisach dotyczących zatrudniania w Polsce cudzoziemców. W związku z faktem, że z dniem 24 maja br. zaczęły biec terminy administracyjne, właśnie od tego dnia zaczyna biec termin również na złożenie odwołania od decyzji, jeżeli w trakcie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii odmówiono cudzoziemcowi udzielenia zezwolenia pobytowego (np. zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP) lub odmówiono cudzoziemcowi wszczęcia postępowania o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terenie RP. Ponadto termin ważności kart pobytu członka rodziny obywatela UE, dokumentów potwierdzających prawo stałego pobytu i kart stałego pobytu członka rodziny obywatela UE, który upłynął w czasie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii przedłuża się do 30. dnia od dnia odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni. Co istotne tarcza antykryzysowa 3.0 wprowadziła możliwość podjęcia pracy sezonowej bez posiadania zezwolenia na pracę sezonową w następujących przypadkach: cudzoziemiec posiadał zezwolenie na pracę, o którym mowa w art. 88 ust. 1 lub ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (typ A i B), ważne po dniu 13 marca 2020 r. cudzoziemiec posiadał oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy (zarejestrowane), w którym przynajmniej jeden dzień okresu pracy przypada po dniu 13 marca 2020 r. Najistotniejszym rozwiązaniem dla pracodawców oraz pracowników jest potwierdzenie legalnej kontynuacji pracy w sytuacji zmiany warunków jej wykonywania, które zostały określone w zezwoleniu jednolitym, zezwoleniu na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich...
Czwarty etap znoszenia obostrzeń – rząd przedstawił szczegółowy terminarz

Czwarty etap znoszenia obostrzeń – rząd przedstawił szczegółowy terminarz

Premier Mateusz Morawiecki ogłosił dzisiaj wprowadzenie IV etapu odmrożenia gospodarki. Od 30 maja zniesiony zostanie nakaz noszenia maseczek oraz obostrzenia w handlu. Już 6 czerwca będziemy mogli wybrać się na siłownię. Na dzisiejszej konferencji prasowej, przedstawiony został szczegółowo kolejny etap znoszenia obostrzeń związanych z pandemią COVID-19. Szef rządu zapowiedział, że już za kilka dni, tj. 30 maja 2020 roku zniesiony zostanie obowiązek używania maseczek w otwartej przestrzeni. Warunkiem takiego rozwiązania będzie jednak zachowanie odpowiedniego 2-metrowego dystansu. Warto podkreślić, że maseczki pozostaną obligatoryjne m.in. w sklepach, kościołach, urzędach czy komunikacji publicznej. Rząd znosi także limity osób na powierzchnię lokalu w branży gastronomicznej i handlowej. Oznacza to, że od 30 maja 2020 roku przestanie obowiązywać konieczność zapewnienia określonej powierzchni na 1 osobę. W punktach gastronomicznych obowiązywać będą jednak nadal wytyczne sanitarne (m.in. dezynfekcja stolików) oraz konieczność zapewnienia odpowiedniej odległości pomiędzy stolikami. Zniesienie limitów osobowych dotyczy także kościołów, miejsc sprawowania kultów oraz ceremonii pogrzebowych. Zapowiedziane przez premiera Mateusza Morawieckiego zmiany ucieszą także organizatorów koncertów oraz branżę ślubną. Już od soboty w miejscach publicznych można będzie organizować zgromadzenia czy koncerty, o ile liczba uczestników nie przekroczy 150 osób. Ta sama zasada obowiązywać będzie organizatorów wesel i innych uroczystości. Ważną informacją dla gości weselnych jest to, że w trakcie zabawy nie będą oni musieli nosić maseczek. Dobra informacja czeka także kinomanów oraz osoby spragnione zabawy i wysiłku fizycznego – już od 6 czerwca działalność wznowią kina, teatry, opery, baseny, siłownie i parki rozrywki. Otwarte zostaną także place zabaw umiejscowione na świeżym powietrzu. Wszystkie te miejsca muszą jednak spełnić określone warunki sanitarne. Wszystkie wytyczne dla poszczególnych branż zostały zamieszczone na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju:...
Data początkowa naliczania odsetek w uchwale Sądu Najwyższego wydanej na kanwie sprawy prowadzonej przez SWS Kancelaria Prawna Strykowski Wachowiak sp. k.

Data początkowa naliczania odsetek w uchwale Sądu Najwyższego wydanej na kanwie sprawy prowadzonej przez SWS Kancelaria Prawna Strykowski Wachowiak sp. k.

Kwestia daty początkowej naliczania odsetek, w przypadku roszczeń bezterminowych, od wielu lat budzi wśród prawników spory. Wyrazem tego jest także niejednolite orzecznictwo sądów. Czy zatem odsetki należy liczyć od daty wezwania, od daty sporządzenia opinii przez biegłego, czy może od daty doręczenia opinii stronie pozwanej, a może od daty wyrokowania? W przypadku trwających wiele lat sporów roszczenie odsetkowe może stanowić sporą kwotę i tym samym może stanowić znaczne obciążenie dla podmiotu, który jest zobowiązany do zapłaty. Wątpliwości w tym zakresie nabrał także Sąd Apelacyjny w Poznaniu w jednej ze spraw prowadzonych przez prawników z SWS Kancelarii Prawnej Strykowski Wachowiak sp.k. Proces dotyczył odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości powodów w związku z wprowadzeniem uchwałą Sejmiku Województwa Wielkopolskiego obszaru ograniczonego użytkowania (art. 129 ustawy prawo ochrony środowiska). Sąd Apelacyjny zadał Sądowi Najwyższemu następujące pytanie prawne: „Czy dłużnik, który nie spełnia bezterminowego świadczenia pieniężnego mimo wezwania wierzyciela winien zapłacić odsetki ustawowe za opóźnienie przewidziane w art. 481 par 1 k.c. od momentu popadnięcia w opóźnienie w rozumieniu art. 455 k.c. czy od momentu ustalenia przez sąd wysokości odszkodowania (art. 363 par. 2 k.c.) względnie od chwili wyrokowania?” W odpowiedzi, Sąd Najwyższy wyraził swoje stanowisko podejmując następującą uchwałę:  „Zasądzenie odszkodowania za szkodę określoną art. 129 ust. 2 w zw. z art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1396 z późn. zm.) według cen z dnia jego ustalenia nie wyłącza przyznania odsetek za opóźnienie od dnia powstania stanu opóźnienia.” Jest to uchwała z dnia 8 listopada 2019 roku w sprawie o sygn. akt: III CZP 32/19. Co w...
Egzekucja sądowa i administracyjna z perspektywy banków w czasie pandemii koronawirusa

Egzekucja sądowa i administracyjna z perspektywy banków w czasie pandemii koronawirusa

Zgodnie z art. 15 zzk ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wstrzymać administracyjne postępowania egzekucyjne należności pieniężnych, określając w szczególności zakres terytorialny wstrzymania tych postępowań oraz okres, na który następuje to wstrzymanie, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane. Przepis ten daje możliwość zobowiązanym, wobec których wszczęto postępowania egzekucyjne przed ich wstrzymaniem na podstawie rozporządzenia, do rozporządzania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na zajętym rachunku bankowym lub rachunku bankowym prowadzonym przez SKOK. Ochrona zobowiązanych, wobec których prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii jest celem tego przepisu. Art. 15zzu ww. ustawy zmienia także zasady dotyczące tytułu wykonawczego nakazującego opróżnienie lokalu mieszkalnego. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu pandemii koronawirusa nie wykonuje się tytułów wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu mieszkalnego. Warto zaznaczyć, że nie dotyczy to jednak orzeczeń wydanych na podstawie art.11a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Ponadto, trzeba również wskazać na zmiany w Kodeksie postępowania cywilnego w zakresie licytacji nieruchomości, tj. art. 952.1 k.p.c. Wierzyciel jest uprawniony do złożenia wniosku o przeprowadzenie licytacji lokalu mieszkalnego lub nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym, które służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika, jeżeli wysokość egzekwowanej należności głównej stanowi co najmniej równowartość jednej dwudziestej części sumy oszacowania (z wyjątkami – ww. przepisów nie stosuje się, jeżeli należność przysługuje Skarbowi Państwa, wynika z wyroku wydanego w postępowaniu karnym lub mimo niespełnienia warunków przewidzianych w...